expositie - Frans van Veen - 20 februari t/m 27 maart 2005

Het landschap is een schier onuitputtelijke bron waar de schilderkunst al eeuwen uit put. Anno 2005 wordt een groep kunstenaars nog altijd geďnspireerd door de omgeving, de natuur , het landschap. Een van hen is Frans van Veen.

Als het maar even kan trekt hij er op uit om het landschap te beleven. Hij wandelt en fietst meestal bij het lage licht van zonsopgang of zonsondergang, altijd op zoek naar stukjes van het paradijs. Gewapend met potlood en papier of een rugzak vol pastelkrijt, een ezel en een tekenmap.

"Dat een schilder ooit een landschap vóór zich zag, een idee in zich voelde en een wit vel papier náást zich wist, dat híj alleen de verbinding kon leggen tussen die drie elementen, met als instrument vrijwel alleen zijn ongrijpbare intuďtie, daar heeft de beschouwer geen weet van. De pastel ziet er tenslotte vanzelfsprekend uit: zó had hij gemaakt moeten worden, het kon niet anders."

(dagboekfragment Frans van Veen)

Zijn schetsen en pastels maakt hij meestal ter plekke. De pastels zijn dan vaak weer de vertrekpunten bij het maken van de olieverfschilderijen in zijn atelier. Kleurrijke tekeningen of doeken, overgoten met licht, herkenbaar, en ook weer bijna abstract. In de pastels geeft hij een impressie van het geziene; in de olieverven geeft hij expressie aan het beleefde. Frans van Veen wil vooral vertellen over het schilderen zélf. Als schilder vertelt hij met verf. De kleuren zijn z'n woorden; luid en duidelijk wil hij spreken in heldere kleuren.

meer werken bekijken

Frans van Veen ( Voorburg 1950 ) studeerde aan de Academie St. Joost te Breda en aan de Academie in Den Bosch. In 1977 kreeg hij de Koninklijke Subsidie voor Vrije Schilderkunst. Hij ontving diverse stipendia voor (buitenlandse) studiereizen.

Sinds 1988 exposeerde hij zijn werk op diverse plaatsen in binnen- en buitenland.