expositie - "Match"

Judith Rosema - tekeningen
Romana Ekelmans - schilderijen
Linda Heijnen - tekeningen   foto's
Bas Veldhuizen - beelden
Petra Stavast - foto's

28 maart - t/m 2 mei 2004

meer foto's

Jonge, talentvolle kunstenaars uit Noord-Brabant exposeren o.a. bij Galerie Van Aerts.
De selectie van de kunstenaars is gemaakt door:

• Ko van Dun (docent kunstgeschiedenis)
• Ben Hens (beeldend kunstenaar)
• Hans van Eerd (beeldhouwer)
• Leon Mommers (verzamelaar)
• Jozef Jansen (galeriehouder)

Jozef Jansen van Galerie Van Aerts komt uit een makelaarsnest. Het verkopen zit hem in het bloed, en dat is niet de minste kwaliteit voor een galeriehouder. In 1986 is hij gewoon begonnen, zonder bedrijfsplan, maar wel met een fascinatie voor de marktwerking van beeldende kunst. Aan de ene kant ziet hij de kleine vijver aan kunstpubliek waarin elke kunstenaar vist. Aan de andere kant wil dat publiek, net als bij voetbal, volgens hem alleen de elf beste spelers opgesteld zien: "Maar hier in Vessem wordt ook sympatiek gevoetbald!". De uitdaging waarvoor Jansen zich gesteld ziet is om juist een niet specifiek kunstpubliek aan te spreken, en ze te verleiden voor het werk van kunstenaars die niet allemaal aan de top staan (Ik wil niet de gele trui-drager, maar het peleton).

Juist vanwege dat verleiden organiseert hij cursussen en lezingen, en zijn alle werken in stock ook te leen. Op deze manier biedt hij mensen de kans hun smaak te ontwikkelen voor ze zich definitief aan een werk binden.

Voor MATCH! beperkte hij zich niet tot één kunstenaar. Jansen nodigde een bevriende verzamelaar, een kunstdocent, een beeldhouwer en een schilder uit om elk een kunstenaar te kiezen. De beeldhouwer Hans van Eerd koos voor een jonge collega in de persoon van Bas Veldhuizen. Veldhuizen bouwt beelden en installaties met alledaagse voorwerpen en materialen als boomstammen, wasrekjes, lampenkappen en kachels. Hij gebruikt deze voorwerpen omdat ze verwijzen naar het leven buiten de beschutting en stilte van de tentoonstellingsruimte. Ook inhoudelijk reikt hij verder dan de tentoonstellingszaal: in al zijn beelden speelt warmte en warmtegeleiding een rol, als metafoor voor menselijk contact, of juist het gebrek daaraan.

De verzamelaar Leon Mommers en de schilder Ben Hens lieten samen hun keuze vallen op Romana Ekelmans en Judith Rosema. Romana Ekelmans is gefascineerd door de natuur. Ze schildert weidse landschappen of tekent met oliepastel juist close-ups van bloemen en planten. Daarmee sluit ze aan bij een eeuwenoude traditie in de schilderkunst. Maar dat doet ze wel op geheel eigen wijze: in zinderende kleuren en soms druipend van de verf creëert ze esthetische portretten van kleine brokjes natuur.

Niet minder esthetisch, maar wel veel intiemer is het werk van Judith Rosema. In potloodtekeningen en grafiek gunt ze de beschouwer een blik op uiterst vertrouwelijke momenten uit haar persoonlijke leven. Binnen één tekening wisselt ze een vlakmatige, kleurrijke manier van werken af met een lijntekening. De stralende kleurvlakken, vaak met een mooie structuur, benadrukken door het contrast nog meer de fragiele lijn waarmee ze haar figuurtjes wegzet. Die werkwijze verhoogt de emotionele lading van haar toch al beladen beelden. Doordat Rosema de personen in haar tekeningen sterk styleert, ontkomt de beschouwer niet aan een gevoel van herkenning.

Ko van Dun, die regelmatig cursussen verzorgt bij Van Aerts, koos vanuit zijn fascinatie voor het medium fotografie voor Petra Stavast. In titels als 'Glasgow/Edinburgh', 'Endlich wieder da' en 'op avontuur in België'geeft ze al aan dat ze de inspiratie voor haar series foto's op haar reizen vindt. Schijnbaar onbeduidende details als wat lakens op een hotelbed, een tak voor een raam, de hoek van een badkamer, of wat trofeeën op een plank worden afgewisseld met portretten van gewone mensen in hun dagelijkse omgeving. Daarbij zoekt ze naar de kleine onvolkomenheden, naar de persoon achter de pose, naar de schoonheid van het alledaagse. En vooral in de series 'Dhr. Vos' en 'Ramya' krijgen we het gevoel dat ons een blik wordt gegund op de werkelijkheid van deze personen, ontdaan van elk laagje vernis.

Zelf raakte Jozef Jansen gefascineerd door het werk van Linda Heijnen. En niet in de laatste plaats vanwege de manier waarop ze het fenomeen kaalheid onderzoekt. In foto's en tekeningen zien we kale naakte vrouwen die de was doen, ontbijten, de planten watergeven of een kopje thee drinken. Terwijl zowel kaalheid als naaktheid gewone zaken zijn, roept een combinatie van beiden toch een gevoel van vervreemding op. Kaalheid en naaktheid zijn blijkbaar uiterlijke verschijningsvormen die we associeren met minder alledaagse activiteiten. In de bizarre werkelijkheid, waarin Heijnen een paspop tot leven heeft gewekt, verwacht je juist grote emoties.